OLASILIĞIN SINIRINDAKİ İNSAN: OLASILIKSIZRoman
Romanın merkezinde David Caine adında, dahi seviyesinde zeki bir istatistik profesörü yer alır. Caine, olasılık teorisi üzerine dersler verir; hayatın tüm yönlerini rakamlarla açıklamaya çalışan, her şeyin mantığını sayılarla çözmeye inanan bir adamdır.
Ama bu deha, aynı zamanda bir bağımlıdır. Kumar tutkusu yüzünden hayatını, kariyerini ve itibarını kaybetmiştir. Beynindeki epilepsi krizleri, onun hem zihinsel gücünü hem de yaşamını tehdit eder hale gelmiştir.
Bir kumar masasında, olasılığı yanlış hesapladığı tek bir hamleyle her şeyini kaybettiğinde, Caine’in hayatı da paramparça olur. Fakat bu yıkım, aslında onun “uyanışının” başlangıcıdır.
Caine’in geçirdiği bir epilepsi krizi, onu ölümün eşiğine getirir. Doktorlar, deneysel bir tedavi yöntemiyle beynine müdahale eder. Bu tedavi sonrası Caine’in zihninde tuhaf bir değişim başlar:
O artık olasılıkları sadece hesaplamıyor, önceden görüyor.
Bir olayın gerçekleşme ihtimalini öylesine hassas biçimde hissediyor ki, gelecekte olabilecekleri tahmin etmeye başlıyor.
Fakat Caine’in bu yeteneği, tesadüf değildir. Çünkü bu sırada başka biri –esrarengiz bir kadın olan Nava Vaner– gizli bir hükümet projesinde aynı tür zihin deneyleri üzerine çalışmaktadır. Onların yolları, bilimin karanlık yüzüyle, kaderin görünmez ipleri arasında kesişir.
Nava Vaner, İsrail istihbaratına bağlı bir ajandır. Onun geçmişi travmalarla doludur, ancak zeki, disiplinli ve cesurdur.
Nava’nın içinde bulunduğu proje, insan beyninin olasılık tahmini ve önsezi yeteneğini geliştirmeyi amaçlayan tehlikeli bir deneydir. Ancak projenin ardında etik dışı, hatta ölümcül amaçlar vardır.
Nava, bu araştırmadan ayrılır ama geçmişi peşini bırakmaz. Caine’in deneysel tedavi sonucu kazandığı güçler, onu hem bu gizli örgütün hem de çeşitli istihbarat birimlerinin hedefi haline getirir.
Caine, artık sıradan biri değildir.
Beyni bir bilgisayar gibi işlemektedir.
Bir insanın yalan söyleme olasılığından tut, bir bardağı düşürmeden önce tutup tutamayacağına kadar her şey onun zihninde formüller halinde belirir.
Ama bu güç, bir lütuf değil, lanettir. Çünkü her olasılık hesabı, bir diğerini doğurur; olasılıkların sonsuzluğu içinde, “kesinlik” artık diye bir şey kalmaz.
Caine, hayatın “olasılıksız” yanını –yani mucizeyi, duyguyu, aşkı ve inancı– unutmuştur.
Caine’in ve Nava’nın yolları kesiştiğinde, hikâye adeta bir zihin labirentine dönüşür. Bilimsel deneyler, matematiksel formüller ve psikolojik manipülasyonlar arasında insanın özgür iradesi sorgulanır.
Roman bu noktada yalnızca bir bilimkurgu değil, felsefi bir sorgulama hâline gelir:
Eğer her şeyin olasılığı hesaplanabiliyorsa, o zaman kader diye bir şey var mıdır?
Ya da, tüm olasılıklar arasında bile “olasılıksız” olan bir mucizeye inanmak, insan olmanın asıl anlamı mı?
Caine, sonunda fark eder ki hayat sadece sayılardan ibaret değildir.
Bir insanın yaptığı tek bir seçim, milyarlarca olasılığın yönünü değiştirebilir.
Romanın finalinde, Caine hem zihinsel hem ruhsal bir dönüşüm geçirir.
Kumar masalarında, laboratuvarlarda ya da savaş alanlarında değil, kendi iç dünyasında kazanılması gereken bir savaştır bu.
Olasılık teorileri, formüller ve mantık çöker; geriye sadece şu gerçek kalır:
“Hayat, istatistik değil; bir mucizedir.”
Keyifli okumalar dilerim..
··
998 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.