BEKLE BENİ-ZÜLFÜ LİVANELİ,192 sayfa
Bir şiir bir halkın umudu olabilir mi?
“Bekle beni, döneceğim,
Bütün direncinle bekle beni .
Bekle, hüzün yağmurları
Gökyüzünü kaplayınca,
Kara kış üşütürken bekle,
Sarı sıcaklar yakarken bekle.
Kimseler beklemezken bekle beni.”
*************************
Roman,1941 yılında II.Dünya Savaşı’nda Moskova Kuşatması sırasında Konstantin Simonov’un sevgilisine yazdığı şiirle başlıyor.O zorlu savaş gecesinde,korkunç kuşatma sırasında yarı beline kadar çamura gömülen Simonov ,sevgilisine olan özlemi ve savaş bitip sağ kalırsa yaşayacakları güzel günleri,hasretini ve aşkını anlattığı Bekle Beni şiirindeki gibi kitap karakterleri Selim ve çok sevdiği karısı Leyla ile birbirlerine yazdıkları mektuplar üzerinde dönüyor roman.
***************************
Bu mektuplarında aşkı ,sabrı,sadakati ve insan kalabilmenin mücadelesini okurken aynı zamanda bekleyişin yalnızca bir insanı değil,tüm insanlığı nasıl ayakta tuttuğunu göstermektedir.
*****************************
Zülfü Livaneli ‘nin 
Bekle Beni kitabı bir aşk romanı gibi gözükse de aynı zamanda bir dönem kitabı.1960’ların sonu,1970’lerin başı,karışık Türkiye günleri…Savaş günleri…Ama kiminle savaş?Aydınlarla devletin savaşı… Devlette çalışanlar, maaşını halkın ve aydınların vergilerinden alan askerler, polisler, güvenlik görevlileri, halkının bir kesimine nasıl bu kadar düşman olabiliyordu? Aynı dili konuştukları, aynı sokaklarda büyümüş olmalarına rağmen…
*************************
Yazar,bu romanda kendisinin ve ailesinin hayatından izler olduğunu ama bir özyaşam öyküsü olmadığını belirtirken “68 kuşağı “olarak anılan aydın insanları ve yaşamak zorunda kaldıkları acı olayları ,bu insanların hayatlarının nasıl karartıldığını,nasıl işlerinin,ailelerinin ellerinden alındığını anlattığı Bekle Beni romanının son sayfasını okuyup kapağını kapattığımızda yıllar geçse de ülkede hiçbir şeyin değişmediğini anlıyoruz…Ama niye???
“ Vatan haini değildik; bizi vatandan uzaklaşmak zorunda bırakanlardı hain.”
Zülfü Livaneli ‘nin Bekle Beni kitabı bir aşk romanı gibi gözükse de aynı zamanda bir dönem kitabı.1960’ların sonu,1970’lerin başı,karışık Türkiye günleri…Savaş günleri…Ama kiminle savaş?Aydınlarla devletin savaşı… Devlette çalışanlar, maaşını halkın ve aydınların vergilerinden alan askerler, polisler, güvenlik görevlileri, halkının bir kesimine nasıl bu kadar düşman olabiliyordu? Aynı dili konuştukları, aynı sokaklarda büyümüş olmalarına rağmen…
*************************
Yazar,bu romanda kendisinin ve ailesinin hayatından izler olduğunu ama bir özyaşam öyküsü olmadığını belirtirken “68 kuşağı “olarak anılan aydın insanları ve yaşamak zorunda kaldıkları acı olayları ,bu insanların hayatlarının nasıl karartıldığını,nasıl işlerinin,ailelerinin ellerinden alındığını anlattığı Bekle Beni romanının son sayfasını okuyup kapağını kapattığımızda yıllar geçse de ülkede hiçbir şeyin değişmediğini anlıyoruz…Ama niye???
“ Vatan haini değildik; bizi vatandan uzaklaşmak zorunda bırakanlardı hain.”
·
2.165 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Güzel memleketimiz hiç şaşırmıyor ki bahsedilen 70’lerin başı hemen sonra 80 ve çoğumuzun hayatında etkileri devam eden acı olaylar..90’ların karanlığı, 2000’lerin ekonomik krizleri ve süregiden olağanüstü durumlar..daha çok aşklar, ayrılıklar, acılar var yazılacak roman olacak..
İlayda Güvenşimcilikduragi şu uzun dönemi ne kadar güzel özetlediniz.Kısacası gün yüzü görmedi bu memleket 40’lardan sonra
Livaneli tadı alamadığım bir kitap oldu malesef Banucuğum çok sıradandı,belki de bu konuda yazılmış çok kitap okuduğumuzdandır bilemiyorum, arkadaşım da benden aldı okumak için ama yarım bırakmış verdi, o da aynı şeyi hissetmiş.Ama senin incelemen her zamanki gibi👌😘
Yine güzel bir inceleme... 👏👏👏👏🌸
70'li yıllar deyince, o buhranlı öğrenci olayları günleri gelir aklıma..
Yeni kitaplarda, yeni incelemelerde buluşmak üzere Banu SEZER hanım.
Banu SEZER hanım.