Tamamı;
"Ama I. Aleksandr'ın elli yıl önce milletlerin iyiliği konusundaki görüşlerinde yanıldığı kabul edilse bile, elinde olmayarak onu yargılayan tarihçinin de aradan zaman geçtiğinden, o dönemde bütün insanlık için iyiliğin ne olduğu konusundaki görüşlerinde haksız olabileceğini kabul etmek gerekir. Tarihin gelişimini incelerken her yıl, her yeni yazarla birlikte insanlığın iyiliği konusundaki görüşün değiştiğini gördüğümüze göre, böyle bir düşünce yürütmek daha da doğal, hatta zorunludur; çünkü bir zaman iyilik olarak görünen şey, on yıl sonra kötülük olarak gösteriliyor. Bunun aksi de oluyor. Yalnız bu kadar da değil, tarihte iyilik ve kötülük konusunda aynı çağda birbirine tamamen aykırı görüşler buluyoruz. Polanya'ya verilen Anayasa ile Kutsal Antlaşma'yı, bazıları Aleksandr'ın bir başarısı, bazıları ise yerilecek bir davranış olarak kabul ederler."
Bugün; kötü, suç veya günah denilen şeylerin hiç biri eskiden öyle görülmezdi. Bunları yaptığın için utanma, bunlar insanca, pek insanca şeyler diyordu Nietzsche abim.
Bu yanlarımızı çağdaşlık adı altında gizliyoruz, bastırıyoruz fakat bir yerde patlak veriyor ve ne yazık ki insanlaşıyoruz. işte o an yeniden, gerçek benliğimiz ortaya çıkıyor.