İlk defa beğenmediğim bir kitap için inceleme yazısı paylaşacağım. Zülfü Livaneli'den daha iyi bir kitap beklediğim için belki.. Kitap 68 kuşağı denilen aydın kesimin, dönemin iktidari tarafından gördüğü insanlık dışı muameleyi ele alıyor. Kitabın yazılış amacı iyi olabilir ( ki bunu son söz kısmında açıklıyor yazar) ama sırf yazılmış olmak için yazılan bir kitap hissi verdi okurken. Bölümler arası ve olaylar çok kopuk, duygu eksik, baştan sona insanı alıp götüren, sürükleyen, çarpıcı bir olay yok. Halbuki konu buna elverişli. Kitabı bitirdikten sonra " vay be insanlar aylarca neyi beklediğini, ne suç işlediğini bilmeden hapishanelerde neler yaşamışlar, ne işkenceler görmüşler" dedirtmiyor. O duygu geçmiyor okuyucuya. Sözün özü, konu sıkıntısı çeken çoğu kişinin 'dur bir de darbe dönemini anlatan bir şeyler yazayım, her türlü gideri olur' düşüncesiyle yazdığı bir kitap gibi geldi bana, tavsiye listemde yerini alamadı kısacası.
Beni kaybettin Zülfü :)
·
164 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
