Aylin Balboa kitaplarını okumaya ters kronoloji ile başladım o şekilde de devam ediyor. “Ateş Sönene Kadar” 2014 yılında çıkan içinde 9 tane öykü barındıran bir kitap. Yazarımızın ikinci kitabı.
Öykü kitaplarının iyisi gerçekten tadından yenmez ama kötüsü de hiç çekilmez bana göre. İlk tercihi her zaman önce roman olan ben için riskli bir tercih diye düşündüm, temkinle açtım kitabın kapağını, ama açmamla bitirmem bir oldu yine.
9 öykü içinden ilk üçüm var elbette.
Kitaba ismini veren Ateş Sönene Kadar en beğendiğim öykü oldu. İki birbirinden farklı ailenin kızlarının, anne ve babaları tarafından suistimal edilişleri, sonrasında kendi ayaklarının üzerinde durma çabaları ve başarmanın verdiği hazzı sonuna kadar yaşamalarını anlatıyor.
İki genç kızın hayata tutunmak için birbirlerinden destek almaları çok etkileyici bir dil ile anlatılmıştı. Çok etkilendim.
Benim ikinci sıramda “ Kemik” isimli öykü var. Bir köpeğin ağzından yazmak kimin aklına gelebilir ki:) konu olarak hüzünlüydü ama anlatım şekli olarak tatlı bir öyküydü.
Ve son olarak benim de çok muzdarip olduğum bir konuyu ele aldığı “Perihan” isimli öykü. Bayıldım, bayıldım :)
İlk başlarda sanıyorsunuz ki bir aşk ve ayrılık hikayesi, evet ayrılık hikayesi olduğu doğru da nasıl bir ayrılık olduğunu söylemeyeyim ki süprizi kaçmasın :)
Birkaç saat içinde bitirdiğim bu dokuz güzel öykü için yazarımızın kalemine sağlık diyorum. Ve hemen Aylin hanımın ilk kitabı olan “Belki
Bir Gün Uçarız”’a başlıyorum.
Herkese keyifli okumalar…
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.