Herkese İyi okumalar dilerim Umarım beğenirsiniz yorumunu.
Öncelikle kitabı başlamadan önce şunu yazmak istiyorum hayatım boyunca erişemediğim çok zor şartlarda erişebildiğim tek kitap bu olacak. Deli gibi merak ediyordum içeriğini ve temin edemediğim için de PDF araştırmaya başladım.
PDF bulamadım vesaire vesaire derken son dakika çok farklı bir şekilde kitap önüme çıktı ve okumaya başladım. Kitabı okuma serüvenim en az kitap kadar ilginç ve çarpıcıydı.
Içeriğine gelecek olursak bu kitabın sadece “nostalji” değil, zaman, hafıza, bilinçaltı ve varoluşsal sorgulamalar kitabı olduğunu düşünüyorum. Okuyucuların çoğu, kitabın yüzeydeki hüzünlü ve rüya gibi anlatımına odaklanır; ama derin psikolojik yapısı ve metaforik dili genellikle fark etmez. Örneğin hikayelerden beni etkileyen ruletti. Şöyle bir alıntı ile olayı bağlamak istiyorum.
"...her seferinde ölüme biraz daha yaklaşıyorum ama hiçbir zaman tam olarak ona ulaşamıyorum."
Karmaşık duygular içerisinde hem ölmek isteyen hem de bunu kendi eliyle yapmaya cesareti olmayan bir adamın hikayesini okuduk. Bana kalırsa en derin hikaye buydu kendi hikayesinde kaybolan bir adamı temsil ediyordu. Bütüne bakacak olursak çok farklı bir yazar çok farklı bir kalemi var ve anlamakta çok güçlük çektim dönüp tekrar okuduğum çok yerler oldu. Belki de son dakikaya kaldığım için net bir şekilde anlamamış da olabilirim. Açıkçası ne hissettiğime emin değilim aradan biraz zaman geçtikten sonra tekrar okumayı düşünüyorum. Bilinen klasik kitaplardan uzak farklı bir arayış, farklı bir yazar keşfi istiyorsanız Nostalji kitabına bir şans verin ve Mircea Cartarescu 'la tanışın.