Kitap birkaç kere elime geçmesine rağmen okuma cesaretini gösterememiştim. Hatta kardeşim de aldığı için evde bu kitaptan 2 tane var. Tevafuk odur ki kitabın anlattığı adam da kendinin aynısı olan 'öteki' bir kişi ile karşılaşıyor.
Kitabın konusu ve akışı çok deneysel geldi bana. Dostoyevski'nin tarz ve üslup çeşitliliği her okuduğum kitapta beni daha da şaşırtıyor. Kitap hiç sıkıcı değil, çok güzel akıyor. Birkaç yer haricinde karakterin kafa yapısını analiz etmekte zorlanmadım. Nerede ne düşünüp, nasıl bir aksiyon alacağını bir süre sonra kestirebilmeye bile başlamıştım. Ancak kitabın sonunda geldiği yeri, fikir olarak anlayabilsem bile olayların nasıl bittiğini anlayamadım diyebilirim.
Son olarak 'kahramanımız'ın hissettiği kendini güzel ifade edememekten kaynaklı eziklik hissi ve onuru için savaşmak istemesi çok tanıdık geldi bana.
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.