Kitabı ilk defa KFL kütüphanesinde görmüştüm. Kütüphanede doğru düzgün pek kitap olmadığı için arkadaşımla bunu ve 'Üç Ölüm'ü paylaşmıştık. Benim şansıma bu düşmemişti o zaman. Keşke düşseymiş.
Neyse, tekrar tekrar söyleyeceğim ama Dostoyevski beni her seferinde şaşırtıyor. Bazen bildiğiniz bir şarkıcının bir parçasını dinleyince sesi garip gelir de 'yok ya bu o değildir' dersiniz ya. Dostoyevski bana pek çok sefer bunu yaşatıyor. Kalemi o kadar çeşitli ki takip edemiyorum.
Bu da fantastik kitaplarından birisi. Kitapta Foma Fomiç denen aşağılık bir adamdan bahsediliyor genel olarak. Yani kurgusu, anlatılış tarzı bunlara bir yorum yapmama bile gerek yok bildiğimiz Dosto işte. Ama kitapta bu Foma denen elemanın her söze girişinde karşıma çıksa da bir de benimle konuşsa keşke diye düşündüm.