msarinc
@msarinc
16 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı ilk defa KFL kütüphanesinde görmüştüm. Kütüphanede doğru düzgün pek kitap olmadığı için arkadaşımla bunu ve 'Üç Ölüm'ü paylaşmıştık. Benim şansıma bu düşmemişti o zaman. Keşke düşseymiş.
Neyse, tekrar tekrar söyleyeceğim ama Dostoyevski beni her seferinde şaşırtıyor. Bazen bildiğiniz bir şarkıcının bir parçasını dinleyince sesi garip gelir de 'yok ya bu o değildir' dersiniz ya. Dostoyevski bana pek çok sefer bunu yaşatıyor. Kalemi o kadar çeşitli ki takip edemiyorum.
Bu da fantastik kitaplarından birisi. Kitapta Foma Fomiç denen aşağılık bir adamdan bahsediliyor genel olarak. Yani kurgusu, anlatılış tarzı bunlara bir yorum yapmama bile gerek yok bildiğimiz Dosto işte. Ama kitapta bu Foma denen elemanın her söze girişinde karşıma çıksa da bir de benimle konuşsa keşke diye düşündüm.
Reklam
Tavsiye üzere başladığım bir kitap gibi oldu. İsmini duymuştum bir ara okuyayım demiştim ama planımda yoktu. Neyse, çok geniş vaktim olmasa da bir şekilde vakit üretip 3-4 günde bitirdim kitabı. O kadar sürükleyiciydi ki gerektiğinde uykumdan feragat edip okudum. Bayılarak okuduğum Sefillerle benzer hisler yaşattı bana son kısımlar. Aşırı tesadüfler ve kaderin ağlarını örmesi konseptleri kitabı biraz gerçekçilikten koparsa da bu romantizm beni her seferinde içine çekiyor bir şekilde. Kurgudaki karakter gelişimlerini çok beğendim. Avukat'ın ve mübaşirinin hikayede oynadığı rol ve karakter yapıları gerçekçiliğin temelini oluşturdu benim için.
Küçük spoiler
Kitabı bir süre fazla aşk hikayesi gibi bulup sevemesem de sonlara doğru anlatmak istediği şeyi anlamaya başladığımı düşünüyorum. Öncelikle kitabı 2 seferde okudum ve bunların arasında birkaç gün vardı. İlk oturuşumda sosyeteye girme işleri yeni başlamış ve tartışmışlardı ki ara vermem gerekti. Sonrasını okumaya başladığımda ise ilk kısım biraz etkisini yitirmişti. Biraz tevafuk oldu ama bu şekilde okumamın hikayeye çok güzel uyduğunu hissediyorum. İkinci kısımdaki kaybolan duygular ve eskiye uzaklık hissini birinci elden yaşamış oldum. Bu yüzden son kısımlardaki çarpıcılığı daha da iyi anlamış olduğumu düşünüyorum. Fakat tekte okumuş olsam dahi son 10 sayfayı okurken etkilenirdim.
Kitap birkaç kere elime geçmesine rağmen okuma cesaretini gösterememiştim. Hatta kardeşim de aldığı için evde bu kitaptan 2 tane var. Tevafuk odur ki kitabın anlattığı adam da kendinin aynısı olan 'öteki' bir kişi ile karşılaşıyor.
Kitabın konusu ve akışı çok deneysel geldi bana. Dostoyevski'nin tarz ve üslup çeşitliliği her okuduğum kitapta beni daha da şaşırtıyor. Kitap hiç sıkıcı değil, çok güzel akıyor. Birkaç yer haricinde karakterin kafa yapısını analiz etmekte zorlanmadım. Nerede ne düşünüp, nasıl bir aksiyon alacağını bir süre sonra kestirebilmeye bile başlamıştım. Ancak kitabın sonunda geldiği yeri, fikir olarak anlayabilsem bile olayların nasıl bittiğini anlayamadım diyebilirim.
Son olarak 'kahramanımız'ın hissettiği kendini güzel ifade edememekten kaynaklı eziklik hissi ve onuru için savaşmak istemesi çok tanıdık geldi bana.
*Spoiler İçerir*
Başlığa spoiler yazdım ama daha önce Zweig okuduysanız zaten az çok tahmin edebilirsiniz. Ben çok fazla okumamıştım ama hayatı ile ilgili birkaç şey gördüğüm için ruh halini az çok tahmin edebiliyordum. Kitapta 5 hikaye var. 3'ünde karakter intihar ediyor, 2'sinde de öldürülüyor (Ay Işığı Sokağı'nda ana karakter olmasa da). Yani genel olarak zaten hikaye fanatiği olduğum söylenemez ama asla bir ön yargım yoktu bugünlere kadar. Bu kitabı da zaten Kitapyurdu hediye ettiği için almıştım. Fakat farklı yazarlardan da okumaya başladıkça asla bana göre olmadığını fark ettim. Bir de Zweig'ın birkaç kitabını okuyayım dedim ama çok yavan geliyor bana. Daha karakter ile tanışmadan, duygularını, düşüncelerini, hayallerini yorumlamaya başlamadan kitap bitiyor zaten.
Yani demem o ki, -asla hakkım olmadığını bildiğim halde, kendime not olsun diye söylüyorum- hikayeler çok overrated. İnsanlarda roman okuyacak sabır kalmadığı, ancak bunu anlayabildiği için okuyorlar gibi geliyor bana. Zaten ben de uzun süredir kitap okumadığım için ısınma turu olarak hikaye kitaplarına sarmıştım :)
Reklam