İlk kitapla bunun arasında çok ciddi şekilde hissettiğim bir duygu-mantık geçişi vardı. Ama duygu hala biraz daha ön planda kalıyor. 3. kitapta daha mantık temelli bir bakış göreceğimi seziyorum. Bir de ilk kitapta her şeyi iyiye yorma eğiliminin yerini bu kitapta karamsar bir düşünce yapısı alıyor.
Çocukluktan gençliğe geçişin, çoğu insanda acı bir olay ile tetiklediğini düşünürüm. Bu düşüncemi onaylayan bir geçiş oldu bu kitaplar arasında da. O yüzden kendi düşüncelerime yakın, hatta ayna tutan pek çok düşünce buldum kitapta.
