Yaşamak yaralanmaktır. Yaralanmak da güzel
Cemil Meriç gibi değerli bir üstada inceleme yazmak benim haddime değil. Cemil Meriç yazarların kutbul hattabıdır bana göre. Cemil Meriç'i tarif edecek olursam fikir işçisi diye tarif ederim. Bu eserinde Fransızca eğitmenliği de yaptığı için daha çok Fransız aydın ve yazarlarından örnekler vermiştir. Jurnal’de kendisinden de bahsediyor. Çocuk yaşta gözlük kullandığı için ve öncesinde de görmekte zorlandığından dolayı arkadaşları ile oyunlar oynamak yerine kitap okumaya vermiş kendisini. Fakat kendini yetiştirmiş bir entelektüelin çektiği acı ve ıstıraplarının yanında, yetiştiği aile ortamı ve sosyal çevrenin izlerini de görüyorsunuz. Kişiliğinin, kimliğinin, huy ve mizacının nasıl ve hangi aşamalarda şekillendiğini aktarıyor bizlere. Batı’dan Doğu’ya etkilendiği ve eleştirdiği şairlerin, yazarların, sanatçıların, büyük filozof ve sosyologların düşüncelerini tek tek anlatıyor bizlere. Kimler yok ki kadroda şampiyonlar ligi sanki; Dünyanın dört bir yanındaki aydınlaran bahsediyor. Balzac’tan Goethe’ye, Marx’a, Milton’a, Freud’a, Durkheim’e, Tarde’ye, Zola’ya, Eflatun’a, Spinoza’ya,, İbn Haldun’a, Gandhi’ye, Weber’e, Dostoyevski’ye, Nietzche, Stendhal’a, Sokrat’a, Bergson’a, İbn-i Haldundan, Ahmet Cevdet' e kadar.
··
213 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.