ARAFTA ~ GEORGE SAUNDERS
Merhaba sevgili kitapseverler; Ölümle yaşam arasında sıkışmış ruhların korosundan, insanı derinden sarsan bir başyapıt: Arafta. George Saunders'ın 2017 Man Booker Ödüllü bu romanı, sadece Başkan Lincoln'ın oğlu Willie'nin trajedisini değil, hepimizin hayatla, pişmanlıklarla ve bırakamadıklarımızla olan hesaplaşmasını anlatıyor.
Tiyatro metnini andıran, onlarca ruhun konuştuğu, tarihi belgelerle beslenen bu yapıyı okurken bir ruhlar korosunun içinde kayboluyorsunuz. Arafta Kalmak: Bir Metafor Olarak "Bardo": Bu sadece ölüm sonrası bir yer değil aslında hepimizin hayatta bırakamadığımız pişmanlıklar, kırgınlıklar ve tutkularla yaşarken de sıkışıp kaldığımız bir ruh hali. Willie'nin babasına duyduğu bağlılık, diğer ruhların dünyevi işlere olan takıntıları... Bunların hepsi birer metafor olarak karşımıza çıkıyor.
Lincoln'ün oğlunun mezarına gidip onu kucakladığı o son derece insani ve dokunaklı sahnede statü, tarih ya da zamanın ötesinde, evrensel bir baba sevgisi ve dayanılmaz bir acı yatıyor. Beni en çok etkileyen, her bir ruhun kendi hikayesine olan tutkusu ve o ara bölgede sıkışıp kalma nedenleri oldu. Bu türde, sınırları zorlayan ve sizi alıp farklı bir evrene götüren kitaplardan hoşlanıyorsanız, Arafta kitaplığınızda kesinlikle yer almalı. Bazen bir kitap sadece iyi bir hikaye anlatmaz; sizi alır, içinizdeki bir odaya götürür ve orada, yüzleşmekten kaçındığınız şeylerle baş başa bırakır. Bu kitap da tam olarak böyle bir etki yarattı bende.
Saunders, bu ustalıklı anlatımla bize şunu hatırlatıyor: İlerlemek, ancak tutunduğumuz hikayelerin ağırlığından kurtulabildiğimizde mümkün. Okunması bazen zorlayıcı ama kesinlikle hayatınıza dokunacak, dönüp dönüp düşündürecek bir edebi şaheser.
Siz hayatınızda sizi "araf"ta hissettiren, bırakamadığınız neyi/neleri taşıyorsunuz?
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
142 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.