Ahmet Ümit, İstanbul Hatırası’nda bir polisiye kurgunun sınırlarını aşarak insanın varoluşuna, belleğine ve zamanla kurduğu ilişkiye dair derin sorular sorar. Roman, bir dizi cinayet üzerinden görünse de aslında insanın geçmişle olan ontolojik bağını irdeler.
Her cinayet, tarihin bir dönemine açılan bir kapıdır. Bu durum, insanın hem bireysel hem de toplumsal kimliğinin zaman içinde inşa edildiğini gösterir. Yazar, İstanbul’un çok katmanlı tarihini bir “insan bilinci” gibi işler.
Nasıl ki insan geçmişini unuttuğunda kim olduğunu kaybederse, şehir de tarihinden koptuğunda ruhunu yitirir.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.