Herkese merhabalar.
Bugün sizlere anlatması da okuması kadar zor bir kitaptan bahsedeceğim
Sezgin Kaymaz'ın Kün romanı, adını Arapça "0l!' anlamına gelen kelimeden alıyor. Bu yüzden ilk basta tasavvufi bir roman okuyacağımı düşündüm ama açıkçası beklentilerimi tam olarak karşılamadı.
Kitabın dili oldukça farklıydı; Konya ağzı, yoğun diyaloglar ve argo kelimeler okumayı benim için biraz zorlastırdı. Baslarda karakterleri ve olayları anlamakta güçlük çektim. Anlatımın karmasık yapısı ve bazı tekrarlar da okuma sürecimi yavaslattı diyebilirim.
Roman, kücük bir çocuk olan Ömer'in etrafında sekillenen olaylar üzerinden din, aile, vicdan, zorbalık ve sevgi gibi derin konulara dokunuyor. Hüdai Ağa'nın şefkati, Muzaffer Hoca'nın vicdanı, konusabilen köpek Çeto'nun saflığı ve Ömer'in acılarla dolu çocukluğu bir araya gelince oldukca sıra dısı bir hikâye ortaya çıkıyor.
Eserde konuşan köpekler, yaşayan ölüler ve gerçekleşen rüyalar gibi fantastik ögelerle birlikte yer yer inanç-inançsızlık tartısmalarına da tanık oluyorsunuz. Bu yönüyle düsündüren, farklı bir okuma deneyimi sunuyor.
Kısacası, Kün benim için kolay bir okuma olmadı ama kesinlikle özgün bir eserdi Mutlaka sevenleri olacaktır, fakat ben o bağı kurabilen okur olamadım.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar diliyorum...
·
155 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.