Şermin Yaşar, Söyleme Bilmesinler romanında; kalabalık bir ailenin sırlarını, ihtiraslarını ve pişmanlıklarını karakterlerin ağzından harika şekilde kaleme almış. Aile bağlarını sorgularken, üzerinde çatı olan her yerin ev, aralarında biyolojik bağ olan herkesin kardeş, nikah akdi ile bağlanan her çiftin karı koca olmadığını ustalıkla anlatıyor okura. Birbirine bu kadar zıt insanları "aile" meftumundan başka bir şey bir arada tutmazdı zaten.
Kitabın içeriğine gelecek olursak; bir aile kurgusu okuyoruz ama alışageldiğimiz bir roman tarzı değil. Yazar, karakterleri sırayla konuşturmuş ve bunu yaparken herkesi tanıtıp bırakmamış tekrar tekrar söz hakkı tanımış.
Eser; okuru vicdan azabına ayna tuturak, insan ruhunun karanlık koridorlarında dolaştırıyor ve psikolojik çözümlemeler yapıyor. Kelimelerin adeta dantel gibi örüldüğü eserde, her karakter tek tek sahne alıyor, anlatıyor ama anlamaya çalışmıyor. Sayfalar arasından sırlar dökülüyor, maskeler takılıyor, pişmanlıklar anlatılıyor, gözyaşı akıyor, tutumlar sorgulanıyor... Hepimizin çevresinde bu karakterlere benzer insanlar vardır. Hatta belki de bizizdir Ethem, Emin, Ekrem, Hülya, Sevgi ya da onların ebeveyinleri. Hatta Çiğdemler vardır içimizde. Ve hepimizin problemi yazarın anlattığı gibi sevgisizlik ve iletişimsizliktir belki...
Kalemini çok sevdiğim Şermin Yaşar'dan; etkileyici kurgusu, sürpriz finali, müthiş karakter çözümlemeleri ile okuduğumuza değecek bir eser. Bu arada, kitabı okumama vesile olan zarif insana da ayrıca teşekkürler...
Söyleme BilmesinlerŞermin Yaşar