**“Aylarca susmuştu gökyüzü…
Toprak çatladı, hava ağırlaştı, sıcaklık bile sanki sessiz bir isyanı içimize üfledi.
Yollar tozdu, kalabalık aceleciydi, gürültü hiç dinmiyordu.
Her şey kendi telaşında koşarken bir tek gökyüzü duruyordu.
Ve bugün…
Bir anda, hiç beklemediğimiz bir anda, yağmur şehrin üstüne döküldü.
Sanki o çok konuşan kalabalık bir anlığına sustu,
sanki toprak derin bir oh çekti,
sanki içimizdeki yorgunluk bile yeniden nefes aldı.
Bu yağmur sadece yağmur değil…
Biriken özlemin, sıkışmış sıcaklığın, yorulmuş günlerin sessiz bir affı gibi.
Gökyüzü sonunda hatırladı:
Her şeyin bir zamanı var, ve bazen bir damla bile koca bir mevsimi değiştirir.”**
“Vallahi yağmur bile ‘yeter be, bu şehrin tozu dumana karıştı’ deyip kendi kendine yıkamaya geçti… bize de mis gibi serinlik kaldı."
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.