Emma hakkında ilk söyleyeceğim şey şu: Bu kitap dışarıdan bakınca basit bir köy hikâyesi gibi duruyor ama içine girdikçe arka planda acayip bir düzen, ince hesaplar ve sürekli değişen bir matematik varmış gibi hissettiriyor. Austen gerçekten her şeyi milim milim kurmuş.
Emma’ya ilk başta uyuz olmadım desem yalan olur. Her şeye karışıyor, yardım etmeye çalışırken işleri daha da karıştırıyor… Ama sayfalar ilerledikçe “Tamam ya, böyle bir insan gerçek hayatta olsa ben yine severdim.” demeye başladım. Karakter yavaş yavaş açılıyor, sen de ona alışıyorsun. Bay Knightley’ye de ayrı bir parantez açmam lazım. Ne kadar sağlam karakter olduğunu ortalık karıştığında herkesin aklını toplayan kişi kendisi.
Bir de şu var: Bu kitap gerçekten tekrar ederek değişen bir melodi gibi. Aynı olay dönüp dolaşıp geliyor ama her seferinde başka bir ayrıntı fark ediyorsun. Austen’ın olayı bence tam olarak bu. Hikâye basit değil, basitmiş gibi davranıyor. Kendi fikrim bazı yerlerde Gurur ve Önyargı kitabından daha iyi diyebilirim..
·
127 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.