• İncelemem kitabı henüz okumayanlar için biraz tat kaçırabilecek açıklamalar içermekte. •
Ryu Murakami’nin Miso Çorbasında romanı benim için ilginç bir okuma deneyimi oldu. Kitabı bitirdiğimde fark ettim ki; bu romanı “iyi” ya da “kötü” diye nitelendirmek bana doğru gelmiyor. Çünkü bazen bir kitap sadece bir deneyimdir — içinden geçer, sende bir his bırakır ve gider.
Romanda özellikle bazı sahneleri gerçekten çok başarılı buldum. Kenji’nin katliam sahnesinden sonra zihninden geçen o çarpık “hak etme” sorgulamaları, polise gidemeyişindeki psikolojik çıkışsızlık, gerilimin giderek tırmanması… Tüm bunlar yazarın tedirginliği nasıl ustaca kurduğunu gösteriyor. Okurken birkaç yerde midem hafifçe burulsa da, psikolojik gerilim tarafı beni içine çekti.
Ama romanın bütünü beni tam anlamıyla tatmin etmedi. Yazarın bir noktada telekineziyi işin içine katması, gerçekçi kurduğu atmosferle benim aramdaki bağı biraz kopardı. Şiddetin ve kan sahnelerinin yoğunluğu da bende pek hoş bir tat bırakmadı. O yüzden sanırım kitaptan çok yazarın tarzıyla uyuşamadım.
Yine de bu, değersiz bir okuma olduğu anlamına gelmiyor. Tam tersine, kitap bana kendimi — neleri sevip nelerden uzaklaştığımı — yeniden hatırlattı. O yüzden “iyi ya da kötü” değil, sadece kendime dair bir deneyim olarak kabul ediyorum.
·
165 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.