Siz sevemezsiniz. Sevmeyi yalnız bizler biliriz..
Kitabın açılışındaki Değirmen hikâyesi beni en çok etkileyen oldu. Gerçek aşk mıydı, yoksa gözünü kapatıp gittiğin bir körlük mü… hâlâ karar veremiyorum. Ama o hikâyenin taşıdığı duygu hâli uzun süre içimde kaldı. Bir insanın kendine rağmen birine bağlanışı, çaresizliği, içindeki o tutuk sızı… çok tanıdık geldi.
Diğer hikâyelerde ise aynı etki yoktu. Bazıları içine hemen çekiyor, bazıları ise bir türlü açılmıyor. Mesela ikinci hikâye… nasıl desem… çok yavan geldi. Duygunun oturmadığı, bir türlü ritmine giremediğim bir metindi.
Sabahattin Ali’nin insanı olduğu gibi anlatan dili yine kendini hissettiriyor. Ve en çok bu olduğu gibi anlatan yanını seviyorum.. keyifli okumalar efendim...
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.