Son zamanlardaki en güzel akşamlardan birisiydi bu tatlı gece. Büyü Dükkanı'nı bir çırpıda okuyup bitirdim. İnanılmaz keyif aldım, muazzam bir zevk ve gülümseyen bir tat bıraktı bende. Kitap psikoterapi yaklaşımı olan psikodramanın "Büyü Dükkanı" isimli tekniğinden yola çıkarak yazılmış. Yazarımız kendi uzmanlığı olan bu alanda kısa öyküler yazarak okura dokunmak istemiş. Başarmış ki 40.baskıyı görmüş bu şaheser. Büyü Dükkanı, insanlara istediklerini belirli karşılıklarla satan bir yer. Ak sakallı bir dedemiz işletiyor burayı. Her yaştan her tipten insan uğruyor buraya. Aşk, hırs, şans, adalet, kaybolan yıllarını isteyen insanlarla hemen hemen her gün dolu. Çubuklardan ev yapmak için bir an evvel büyümek istediği için gelen yaramazlar bile var.
Bedel kolay değil tabi. Şans için mutluluğunu bırakabilirsin, aşık için tutkularını bırakabilirsin, hırs için huzurunu bırakabilirsin, ekstra yıllar için hafızanı bırakabilirsin ... vb bir çok duygu alışverişi diyebiliriz. Bunlar kişiden kişiye değişen ve oldukça ağır bedeller. Kimi göze alıyor bunları, kimisi ise vazgeçemiyor. İkinci defa gelmenin bedelleri daha da ağır oluyor.
İstemsizce düşünüyorum, gider miydim buraya? Gitsem ne isterdim ve ne ödemem gerekirdi?
Şöyle düşünüyorum, eğer kendimi tam tanımamış, istediklerimi bilmeyen birisi olduğum zamanlarda olsaydım. Aşk isterdim, ilk öyküdeki aptal (yani bence öyle) kız gibi. Bedeli ne olurdu bilmiyorum.
Ama şuan gitmeyeceğimi biliyorum. Gidersem benden huzurum, mutluluğum ya da sevgim istenecek. Bunu tahmin etmesi zor değil. Ki isteyebileceğim bir şey de yok açıkcası. Çok egoist olmuş olabilir ama zamanla insan birçok şeye sahip oluyor zaten. Şöyle bir kendine, içine baksa kendi zenginliğini görecek. Hatta biraz daha dikkatli bakarsa orada bir Büyü Dükkanı var, kendi
·
123 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.