Dünyanın en bereketli, en renkli ovalarındandır Çukurova. Bir efsane bin verir burada. Toprağı emekle bezenmiş, kanla yoğrulmuş, insan etiyle karışmıştır. Çukurova canlıdır; taşıyla, toprağıyla, atıyla, kuşuyla, arısıyla… Bereketiyle, dikeniyle koca bir dünyadır.
Bu savaşım dolu dünyanın ortasında, Sarıoğlu konağının gölgesinde Derviş Bey yaşar. Çukurova’da eski gelenekleri yaşatmaya, soyunu korumaya ant içmiş bir eski zaman insanıdır o. Ne var ki dünya değişmiştir artık; Derviş Bey eski bir çağın adamı olsa da zaman yeni bir yüz taşımaktadır.
Feodal düzen yavaş yavaş çözülürken, yerini kapitalizmin sert eli almaya başlar. Tarımda makineleşme, fabrikalaşma ovaya doğru sessizce sokulur. Yeni düzenin “beyleri” türemiştir; paranın kölesi, geleneği bilmeyen, onurdan habersiz insanlar… Eskiyle yeni, Çukurova’nın sabahında birbirine kan kusturur adeta.
Ağalık düzeni sökülürken köylüler ezilir. Kanlar dökülür, toprağın tarihine yeni bir satır daha kanla yazılır. Kapital düzenin sırtlan yüzlü adamları, ovayı parça parça kaparken toprağın bereketini talan eder. Gelecek, insanların üzerinden bir fırtına gibi geçer.
Ve doğa…
O koca yürekli Çukurova bile dayanamaz bu yağmaya. Rüzgâr, talanın çığlığını taşır; ağaçlar devrilir, gökyüzü kızarır. Toprağına, ekmeğine, onuruna sarılıp yaşamaya çalışanların sesi, Anavarza düzünde sonsuz bir ağıda dönüşür. 
Yaşar Kemal 
Yusufçuk Yusuf
Yaşar Kemal Yusufçuk Yusuf
·
373 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.