Kitabı okurken insan, hem Anadolu’nun sesini duyuyor hem de şairin iç dünyasında geziniyor.
Kitabın ana omurgası üç şey üzerine kuruluyor
1. Aşk,
2. Vatan ve millet sevgisi,
3. İçsel yalnızlık ve insani duygular.
Bâkiler’in şiirlerinde duygular hiçbir zaman süslü lafların arkasına saklanmaz. Tam tersine, anlatmak istediği neyse doğrudan söyler ama bunu yaparken kelimeleri öyle bir tartar ki okur şiirin hem duygusunu hem ağırlığını hisseder. Harmanın da en güçlü tarafı bu zaten: yalınlık ile yoğunluğu bir arada taşıması.
Şiirlerde sık sık Anadolu insanına, Türk kültürüne ve tarihe vurgular var. Şair bazen bir memleket özlemiyle konuşuyor, bazen sevdiği kadına iç döküyor, bazen de toplumun gidişatına bir sitem bırakıyor. Ama bunların hepsini “çok bilmiş” bir tonda değil; daha çok bir ağabeyin ya da bir dostun içli sesiyle yapıyor.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.