"Gerçek bir yalnızlığın sanırım en kötü tarafı, öldüğünde bunu kimsenin fark etmeyeceğini bilmektir."
Sanırım yaş ilerledikçe yalnızlık korkusunun artmasının nedeni de bu olmalı. Bir dakika konuya gireceğim ama loblarımdan tüten dumanın azalması lazım. Hepsi Allah'ın cezası o Müjgân ve şeref yoksunu Müjdat yüzünden. İsim uyumuna bakmayın esas karakterimiz aynasever, biricik şizofrenimiz Behnan Bey. Yalnız zat-ı muhteremin kitap sonuna kadar ismini öğrenemiyoruz. Hal böyle olunca da ismi aklımda kaldı malum isimleri unuturum.
"Bizleri delirten, çıldırtan şeyler, başımıza gelenlerin kendisi mi yoksa onlara verdiğimiz anlamlar mı?"
Verdiğimiz anlamlar bana göre. Behnan Bey için de aynı sebep. Çünkü annesi terk etmiş, babası aynalar yapan bir adam olarak ayna karşısında intihar etmiş ve bunu küçücükken Behnan görüyor. ilk travma, ayna sevdası da ordan başlıyor.
"Yoksa gerçeğin yoğun ışığıyla gözleri kısılan herkesin yaşadıkları tecrübeler benzer miydi?
Aynaların, yok olan bir hevesin yoluna çıkması... Ve vicdanı gördüğüm tek yerin ayna olması..."
Kitaptaki hiçbir şey bana abartılı ya da uçuk hayali gelmedi. Yazar sayesinde bildiğim şeyleri biraz daha kapsamlı öğrenmiş ve anlamış oldum. Tabi kitapta deli 4lü vardı ki, hikayenin yumuşak noktasıydı. Yazara teşekkür ediyorum, bu kısım bir inceliktir.
——————————————————————————
Deli nasıl deli olur ?
Ya da deli kime denir?
Deli olan biz miyiz yoksa tımarhanedekiler mi ?
Toplumca onaylanmış davranışlar dışında davranan, farklı olan herkese 'deli' deniliyor. Birde hayatını değiştirecek bir travma yaşamak gerekiyor delirmek için.
'Tımarhanedekilere bir bakın. Aralarında bir travma yaşamamış olan yoktur! Diyor yazar kitabın bir yerinde. Öyle haklı ki.. Kitabın sonuna kadar adını bilmediğimiz bir adamda ciddi travmalar sonrası Şizofren olduğu söylenerek tımarhaneye gönderiliyor.
Annesini babasını kaybedip amcası tarafından bir yetimhaneye verilip orda büyüyor. Üniversite okuduğu sırada bir kızla tanışıyor ve aşık oluyor.
Hayatın her yerinden bir darbe yemiş adam birde sevdiği kadından darbe yiyor, kız başkasına aşık. Tüm travmalarının üzerine buda eklenince Şizofren olmaya hak kazanıyor... Yıllarca Tımarhanede deli olduğu düşünülen ve bir sürü ilaç verilen adam kendisinin ve ordaki bir kaç arkadaşının çoğu kişiden daha akıllı olduğunun farkına varıyor… Yıllarca bunu anlatmaya çalışıyor oradaki doktorlara.
•
İnsanlar bir çok travma yaşar. Bunların cevabı olarak beyin kendini korumak adına depresyona girer.
Doktorlar buna direk ilaçlarla müdahaleye başlar. Ve evet deliliğimiz burda başlamış olur.. Harika bir eserdi, çok etkileyici bir hayat hikayesi.. Tavsiye ederim, keyifli okumalar
··
70 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Serhat ATLI
Gönderi Sahibi
Hocam sizin bana cevap vermeniz beni gerçekten çok mutlu etti. Asıl ben teşekkür ediyorum…