Gogolun Paltosu kısa ama insanın içini kemiren bir hikaye yine de ben bu kitaba ancak 6/10 verebildim çünkü anlatım gücüne rağmen bıraktığı tat tam olarak yetmedi hikayenin merkezindeki Akaki Akakiyeviç hayata tutunacak neredeyse hiçbir şeyi olmayan sesi çıkmayan bir memur onu sürükleyen tek şey de yeni bir paltoya sahip olma umudu ama işte Gogol un acımasız gerçekliği burada devreye giriyor koca dünyanın içinde minicik bir yaşam kıvılcımı bile insanların umursamazlığıyla kolayca söndürülüyor. Benim için kitabın en çarpıcı yanı o paltonun aslında bir giysi değil bir insanın hayatta ilk kez kendine değer verme çabası olmasıydı. Ama o çabanın bile toplum tarafından ezilmesi işte bu kısmı okurken rahatsız edici düzeyde gerçek hissettirdi. Yine de hikâye bazı yerlerde fazla karikatürize karakterlerin yüzeyselliği de zaman zaman kopukluk yaratıyor bu yüzden kitap bittiğinde tamam okudum ama bir şeyler eksik kaldı duygusundan kurtulamadım. Buna rağmen Palto insana şu tokadı vuruyor insan dediğin bazen sadece fark edilmek ister Gogol de bize bu görünmez insanların dünyasını acı ama etkili bir dille açıyor. Benim gözümde kitap ne başyapıt ne de zayıf daha çok insanın içini burkan kısa ama hüzünlü bir çentik gibi: Okuyorsun düşünüyorsun sonra hayatına devam ediyorsun ruhunda hafif bir sızı bırakarak. Bu yüzden 6 puan benim için tam karşılığını buluyor
··
649 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.