Kralın dönüşü
doğru zamanda okumalıyım diye diye şimdiye kadar ertelediğim yüzüklerin efendisi'nin son kitabını nihayet bitirdim. ertelediğim için çok memnunum çünkü ben kitapların zamanı olduğuna inanırım :) ve doğru zamandan önce okusam bu seriyi bu kadar sevemezdim asla. çok konudan sapmadan kitapla ilgili düşüncelerime geçeceğim ve çok istememe rağmen uzun ve detaylı bir inceleme olmayacak çünkü birincisi filmleri kitapları bitirdikten 2 gün sonra izledim ve hangi sahnenin hangisine ait olduğu konusunda kafam karışık, ikincisi ise... sanırım canım istemiyor.
öncelikle dünya inşaasının ne kadar da kusursuz olduğundan bahsedelim. bir açığını, bir mantık hatasını bile bulmanız mümkün değil, öyle bir evren. ve sadece orta dünya'dan da oluşmuyor bilginiz olsun:) şu an hurin'in çocukları'nı okuyorum ve bu evrenle ilgili fark ettiğim -daha doğrusu kafamın aldığı- her detayla daha çok hayran oluyorum yazara. piyasada buna denk olacak bir kitap bile yok. daha çok seveceğiniz bir kitap olması çok mümkün ve kendinize göre bir kıyas yaptığınızda sevdiğiniz kitabı bazı açılardan daha iyi bulabilirsiniz de -bu tamamen kişisel bir yaklaşım. ama günümüzde hiçbir fantastik kitap lotr kadar uğraşılmış, bütünlüklü olamaz. ve yüzüklerin efendisi'nden ilham almayan bir fantastik kitap yazarı bile yoktur.
kitabın yazım tarzını çok sevmekle birlikte biraz ağır olduğunu da kabul ediyorum. daha doğrusu bence anlatımı bu denli ağır yapan çevirisi. kitabın her şeyi gibi çevirisi de kusursuz ama ingilizcesiyle karşılaştırmalar yaptığımda seçilen türkçe kelimelerin daha anlaşılması zor bir bütün oluşturduğunu fark ettim. bu da kitabın dilini olduğundan daha ağdalı yapmış ve bu her okurun tercih edeceği bir yapı değil. o yüzden bu seriyi anlatım tarzını ağır bulduğu için okumak istemeyenleri çok iyi anlıyorum. ama neler kaçırdığınızı bir bilseniz hcbhch.
kitapta en ufak detaylara bile önem verilmesi çok güzel. farklı hikâyelere, karakterlere yapılan atıfları seviyorum:) ve tolkien'in mizah anlayışı bana çok hitap ediyor kişisel olarak, tanışsak çok eğlenceli sohbetlerimiz olurmuş bence ehehe:)
bunlarla birlikte bu seriyi derin karakter analizleri, psikolojik tahliller okumak isteyen kişilere önermezdim çünkü serinin odak noktası karakterler değil. elbette karakterler de bütüne etki ediyor ama ayrı olarak bakıldığında çok az yer kaplıyorlar. mesela şu bir gerçektir ki bu seride biraz karakter gelişimi gösteren birileri varsa onlar da hobbitler. diğerlerinin kötü yazıldıklarını ya da hiç gelişim göstermediklerini söylemiyorum ama motivasyonlarını daha çok hissetmek istediğim doğru:) (bir dakika sanırım söyleyebilirim)
tabii bu motivasyonlarını hiç hissetmediğim anlamına gelmiyor. pelennor çayırları savaşı okuduğum -ve izlediğim en epik sahnelerden biriydi. karakterlerin coşkularını, korkularını, cesaretlerini hissettim ve birbirleriyle etkileşimlerini çok çok sevdim. ama yüzüklerin efendisi'ni pek çok konuda olduğunun aksine karakterler söz konusu olunca türünün başyapıtı olarak anacağımı söyleyemem.
ve ayrıca serinin odaklandığı söylenen "iyilik-kötülük" temasına rağmen hikaye boyunca çoğunlukla iyilik tarafını izledik. yine konu karakterlerin iç dünyasına dokunmaya geliyor ama ben bu temanın hakkını verebilmek için kötülük tarafının da daha derin bir şekilde anlatılmasını isterdim. sauron'un gizemli kalması ve fiziksel olarak hiç görünmemesi hoş bir tercih, buna bir şey demiyorum (açıkçası sevdiğim bir detay) ama kötülüğü çoğunlukla orklar üzerinden ve onların açgözlülüğüyle sınırlı görmek pek tatmin edici değildi benim için.
ama geneline baktığımızda yüzüklerin efendisi yazılmış en iyi eserlerden biri ve bunu deneyimlediğim için çok mutluyum. gelecekte ne tür kitaplarla karşılaşırım bilmem ama yüzüklerin efendisi hem zenginliğiyle, hem derinliğiyle, hem de mükemmel anlatım tarzıyla hep en sevdiklerimden olacak ve bu serinin hakkını asla kimseye yedirmem djfnfjdj lütfen önünüze gelen her yazarı, özellikle özgünlüğü tolkien'den yaptığı esinlenmelerle sınırlı olan yazarları tolkien ile kıyaslamayın. onların karakterlerini de kıyaslamayın çünkü asla denk olamazlar.
edit: ayrıca popüler olmayan bir görüş, filmin sonunu kitabin sonundan daha çok sevdim. şu mini-shire-devrimi meselesi hiç hoşuma gitmedi ve bence saruman'ın ihtişamına biraz gölge düşürdü. gereksiz bir sahne olmuş, bunu da ekleyeyim de içimde kalmasın, gibi.
·
280 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.