Dil parçalanmış, anlam kırılmış, ama duygu olağanüstü yoğun. Yazarın şiirini okumak bazen yürürken sisin içine girmek gibi, her şey belirsiz ama bir o kadar da yakıcı. “Ellerin Zamanlarla Dolu” derken, aslında insanın taşıdığı yaşanmışlıkları, ağırlıkları, geçmişin izlerini işaret ediyor. Aşk, yazara göre hiç pembe bir şey değildir. Daha çok kaybedilen, ulaşamayan, yarım kalan ve içte bir iz bırakan bir temas biçimi. Bu kitapta da sevginin gölgesi hep bir sızı gibidir. Kelimeler bazen parçalanır, bazen gizlenir, bazen de en acı şeyi fısıldayarak söyler. Umut dolu kitaplara, keyifli okumalar...
·
5 +1'leme
·1.350 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.