Ve bitti... keşke biraz olsun kalemim olsaydı da hislerimi ifade edebilseydim... Bu Safahat'ı okuyabildiğim için kendimi bahtiyar hissediyorum sadece... Mukaddes bir hüzünle ,ızdırapla, gözyaşıyla harmanlanmış binlerce mısra... Mehmet Âkif Ersoy'un kendi ifadeleriyle ;
"Bana sor sevgili kâri’ sana ben söyleyeyim
Ne hüviyyette şu karşında duran eş’ârım :
Bir yığın söz ki, samîmiyyeti ancak hüneri;
Ne tasannu’ bilirim, çünkü, ne san’atkârım.
Şi’r için “göz yaşı” derler, onu bilmem, yalnız,Aczimin giryesidir bence bütün âsârım !Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem;Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım !Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa;Oku, zîrâ onu yazdım, iki söz yazdımsa."
Ruhun şâd olsun Koca Âkif...