Burhan Sönmez 'in kalemiyle ilk kez Labirent romanıyla tanıştım. Sade ama derinlikli bir anlatımı var. İstanbul'u, insanları, mekanları öylesine değil duygularla çok iyi betimlemiş.
Hafızasını kaybetmiş bir adam...İsmini, geçmişini, acılarını ve sevinçlerini hatırlamıyor.
Labirent, yalnızca bir hafıza kaybı hikâyesi değil; aynı zamanda bir varoluş sorgulaması. Yazar, kimlik, geçmiş, özgürlük ve insanın kendini yeniden kurma ihtiyacı üzerinden derin bir felsefi zemin kuruyor.
Her cümlede durup düşünme ihtiyacı hissettim. Sorgulayan, yavaş okunan ve sindirilmesi gereken bir roman.
Romanın sonu açık uçlu bir şekilde bitiyor.
Yazarın kalemiyle tanışmak için güçlü bir başlangiç bence.
Varoluşun sessiz labirentlerinde kaybolmak isteyen herkese öneririm.