Deniz Duası”nı okurken içimde hem derin bir sızı hem de tarifsiz bir umut hissettim. Khaled Hosseini’nin bu kitabı, bir babanın oğluna duyduğu sevginin nasıl savaşın karanlığını bile aydınlatabildiğini gösteriyor. Her satırda hem bir yitirişin hem de yeni bir başlangıca tutunma çabasının izleri var.
Kitap kısa olmasına rağmen kalbimde bıraktığı etki çok büyük oldu. Özellikle babanın oğluna yazdığı mektup; savaş öncesi huzurlu günlerle, bombaların gölgesinde yaşanan çaresizlikleri yan yana koyunca insanın içine işliyor. Bir çocuğun güvenli bir hayatı hak ettiğini, bir babanın ise o hayatı sağlayabilmek için nelere katlandığını çok güçlü bir dille anlatmış
Okurken en çok, sahildeki o bekleyiş sahnesi beni etkiledi. Baba denize bakıp hem korkuyor hem dua ediyor… Bu duygu, kitabın bütün ağırlığını taşımış. Savaşın yıktığı şehirlerden kaçıp yeni bir hayata ulaşma umudu, sadece karakterlerin değil, gerçek hayatta binlerce insanın hikâyesinin bir yansıması.
“Deniz Duası” bana bir şeyi yeniden hatırlattı:
Umudu kaybetmemek bazen bir insanın sahip olabileceği en büyük güçtür.
Kısacık bir kitap ama duygusu uzun süre kalpte kalan bir eserhk 
Khaled Hosseini
Khaled Hosseini
·
232 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
