Açlık, Onur ve Bir Dilim Bifteğin BedeliEdebiyat
Jack London denince akla hep macera gelir ama Bir Dilim Biftek'i okuyunca adamın aslında insan ruhunun karanlık köşelerini ne kadar iyi bildiğini bir kez daha anlıyorsunuz. Kitap öyle "tokat gibi çarpıyor" falan diyerek klişelere boğulmayacağım ama bittiğinde insanın boğazında bir düğüm bıraktığı kesin.
Kitaba adını veren ilk hikâye, aslında bildiğimiz bir boks maçı anlatmıyor. London orada bize yaşlanmanın, o meşhur "gençlik ateşi" söndüğünde geriye kalan çaresizliğin fotoğrafını çekmiş. Ringdeki o boksörün tek derdi rakibini devirmek değil; evde bekleyen açlık ve sadece bir dilim biftek yiyebilse her şeyin farklı olacağına dair o kahredici inanç... Sayfaları çevirirken o mide gurultusunu ve onur mücadelesini resmen kendi içinizde hissediyorsunuz. Yazım dili o kadar sade ki, süslü kelimelere boğulmadan sizi o tozlu ringin ortasına fırlatıveriyor.
Beni asıl vuran şey ise karakterlerin çok bizden olmasıydı. Yoksulluk ya da hayatta kalma kavgası evrensel meseleler sonuçta. London, toplumun acımasız dişlilerini anlatırken parmağını tam da ağrıyan yere basıyor. Kitabın diğer hikâyesi olan Meksikalı'da da benzer bir hırs ve adalet arayışı var ama o biraz daha devrim kokuyor.
Eğer öyle upuzun betimlemelerle boğulmadan, doğrudan insana dokunan ve bittikten sonra da üzerine düşündüren bir şeyler okumak istiyorsanız, bu ince kitabı listenize alın derim. London amca yine yapmış yapacağını; bize hayatın aslında hepimiz için bitmek bilmeyen bir ring olduğunu hatırlatmış.
Herkese bol kitaplı günler ve keyifli okumalar diliyorum.
·
389 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.