“Hayal Meyal” kitabı, geçmişiyle bugünü arasına sıkışmış bir adamın iç sesini takip ederek ilerliyor....
Tarık Tufan’ı ilk kez bu kitabıyla okudum. Aile, yalnızlık, çocukluk anıları, “keşke”ler, pişmanlıklar ve insanın kendine bile itiraf edemediği duygular... Tarık Tufan bütün bunları öyle akıcı bir dille yazmış ki sayfalar fark etmeden akıp gidiyor. Bir de baktım ki kitabın sonuna gelmişim bile... Bu, yazardan okuduğum ilk kitap olduğu için kaleminin sıcaklığını daha yoğun hissetmiş olabilirim...
Bir de, acaba bana mı öyle geldi bilmiyorum ama, ben yazarın bu kitabında yer yer Melisa Kesmez havası hissettim...
Ve kitabın sonu… Gerçekten hiç beklemediğim, beni çok şaşırtan ve kitaba bambaşka bir anlam katan bir sonla karşılaştım.
Sonu öyle bir anda, öyle bir kapı açıyor ki kitap bitince birkaç dakika öylece düşündüm:
“Kitabı okurken aklıma asla böyle bir son gelmemeşti..."
Yani, kitap sonuyla insanda tokat gibi bir etki bırakıyor diyebilirim...
Kısacası; Tarık Tufan'la tanışmamış birisi için Hayal Meyal kitabı çok doğru bir başlangıç olacaktır. Benim için öyle oldu...
Tarık TufanHayal Meyal