Merhaba sevgili okurlar keyifli okumalar...
İz kitabını elime bir merakla aldım ve okudukça iyi ki başlamışım dedim. Canan Tan ’ın dili o kadar akıcı ki, sanki biri karşında oturmuş bütün hikâyeyi sana anlatıyor. Hem duygusal hem de yer yer eğlenceli bir havası var.
Bazı yerlerinde resmen merak içinde kalıyorsun; “eee şimdi ne olacak?” diye kendimi sayfa çevirirken bulduğum çok oldu. Yazar tam böyle ipuçlarını bırakıp seni biraz bekleten bir tarzla yazmış, o da kitabı daha sürükleyici yapmış.
Hikâyede insanların birbirinde bıraktığı izler çok doğal anlatılmış. Bir söz, bir hata ya da bir anı… hepsi karakterlerin hayatını şekillendiriyor. Okurken “tamam, ben de böyle hissetmiştim” dediğim yerler oldu. Hem hüzün var, hem umut, hem de akıp giden bir samimiyet…
Kitap bittiğinde, kendi hayatıma bile şöyle bir dönüp baktım: “Benim izlerim neler?” diye. İşte bu yüzden İz, hem keyifli hem de düşündüren bir okuma oldu benim için.
Harika bir bakış açısı ‘benim izlerim neler?’ Başkalarının bizde bıraktığı izlere o kadar çok takılıyoruz ki kendi arkamızda kalan izleri unutuyoruz hep. Verda’nın zamanla bunlarla yüzleşmesi de güzeldi 💖 yüreğine sağlık canım 💐🥰