“Çöl” – J. M. G. Le Clézio
“Bazı yalnızlıklar insana yük değildir; aksine insanı kendine kavuşturur.”
Le Clézio, Çöl’de iki hikâyeyi aynı kuma dokur gibi işler: öyle ki bu iki hikâye ve yaşananlar icinizde bir yere dokunur...
Biri 1900’lerin başında Fransız sömürgeciliğine direnen göçer bir kabile, diğeri ise yıllar sonra Avrupa'nın soğuk şehirlerinde kendine yer arayan genç bir kadın olan Lalla.
Roman, çölün hem acımasız hem de şefkatli oluşunu anlatır. Çöl; yoksunluk değil, bir kök ve aidiyet duygusudur. Modern dünyanın gürültüsüyle sıkışmış, kalabalıklar içinde yalnızlaşmış herkesin içinde yankı bulacak bir sessizlik taşır.
Le Clézio’nun dili öyle şiirsel ki, çölü yalnızca bir mekân olarak değil, ruhun kendine dönme biçimi gibi hissettiriyor. Lalla’nın masumiyeti, cesareti ve kendi kaderine sahip çıkışı, romanın en güçlü damarlarından biri. Gerçekten de kendi kaderine sahip çıkmak kolay değil, Lalla'da zoru başarıyor...
Kitap sana şu soruyu düşündürüyor:
“Gerçek özgürlük nerede? İnsan kendi sesini hangi toprakta duyabilir?”
“Çöl, ona dokunan herkese sessizliğin içindeki hakikati öğretir.”
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.