Kaybedilen şey, aile yadigarı bir küpe olabileceği gibi, bir umut, bir ülkü, bir dostluk, bir vatan, bir sevgili, hatta bir eski kendilik de olabilir. Yazar Annie Dillard'ın "Tinker
Demişsin.. keder kaybettiklerimize aramızda son bağ .. evet tuhaf bir teselli var. Sanki yine de bir birliktelikmiş gibi. Ve de vedalaşma gibi..
Yaşayamadıklarımızın ..yapamadıklarımızın kefaretini ödüyormuşuz gibi.. Ya da özür diliyormuşuz gibi.. Ne çok tutunuyoruz o bağa.. Sevgi ne kadar çoksa o kadar çok.. sanki sevginin şiddetlini bu şekilde ölçüyoruz.
Süreç aynı zamanda.. uyum için .. geri kalmamak için..
Bir taraftan onlarla ölüyoruz ama diğer taraftan yeni bir düzene ayak uydurmaya çalışıyoruz.
Dünya dünya olalı beri elle tutulabilir tek şey ölüm. Onun üzerinde yürüyor ve ona doğru gidiyoruz.
Bu böyle.. farkında olmak .. kabullenmek.. Başka çıkar yol yok.
Zeynepcim .. ellerine ve yüreğine sağlık.
Yüreğin kederden uzak olsun.