h
Yazarın İnsan Olmak ve Zamane kitaplarından sonra okuduğum 3. kitabı oldu. Bir çırpıda bitireceğiniz bu kitabı kesinlikle öneririm.
Kitap boyunca 8 farklı katılımcı ve 1 terapistin olduğu grup terapisindeki diyaloglara şahit oluyoruz.
Herkes kendi hayatı ile ilgili birtakım veriler veriyor.
Bir grup insana şahit oldum ve yaşantıları ile beraber arkadaşım gibi oldular. Hikayelerini biliyorsam onlar da arkadaşım. Kitap içerisinde kendimden izler bulduğum ve notlar aldığım da oldu.
En yakın hissettiğim ise Karyoka ve Baraka olmuştu.En çok Baraka kişisinden alıntılar yapabildim.
Her birinin kendi özgün karakteri ile haşır neşir olmak eğlenceliydi. Diyalogları takip etmek sürükleyiciydi.
Kitap boyunca Engin Geçtan’ın önceki kitaplarından hatırladığım kısımlar atıf yaptığı kişiler ile buluştu
Engin geçtan ,doğadan kopup insanın doğaya savaş açmasını eleştirdiğini önceki kitaplardan hatırlıyorum. Gene insanın yapıcı ve yıkıcı taraflardan kitabın son kısmından bahsetmişti.
Bana göre en fazla risk alan kişi Hünkar ve sonradan konuşmalara dahil olan Mahidevran kişisiydi.
Miralay: Engin Geçtan’ın terapiyi oyun gibi gören ve bunu yaşamının bir parçası ve oyunu olarak entegre etmiş terapi bağımlısı diye tanımladığı biri vardı. Bu kişi meğerse Miralay’mış.
Baraka: Gözlemci ve yorumcu olunarak katılımcı olunamaz. Sadece bilgi abidesi olup teoride gitmek duygusallığı geri planda bırakmak demek. İnsan olmak kitabındaki gözlemi buradan geliyor olabilir.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.