İçime hava değil gökyüzünü çektim.
Çok beğenerek okuduğum ve bir çırpıda bitirdiğim bir kitap oldu. Zaten Livaneli hayranı bir okurum. Kitap birbirini merak ettiren kısa bölümlerden oluşuyor. Okudukça kitabın içine girdiğimi hissettim. 1968 kuşağının sebepsiz yere hapislerde çürümesi ve öldürülmesi içimi derinden parçaladı. Kendi yaşadağı dönemi de hissettiği şekilde aksettirmiş yazar. “Bir sabah uyandık, suçluyduk; neden, nasıl, bilmeden” derken içim yandı. Okuyun!
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.