Parçalı, zaman zaman kesintiye uğrayan ve iç monologlarla ilerleyen anlatım, beni pasif bir izleyici olmaktan çıkarıp metnin içine çekti. Ancak bu aynı zamanda romanı zorlaştıran bir unsur: dikkat ve sabır istiyor. Kolay okunan bir roman değil. Roman, yüzeyde bir kadının geçmişiyle ve çevresiyle hesaplaşmasını anlatıyor gibi görünse de aslında çok katmanlı bir sorgulama sunar: kimlik, aidiyet, yalnızlık ve bastırılmış duygular. Erbil, klasik olay örgüsünden çok karakterin zihinsel akışına odaklanır. Bu da metni bir “hikâye anlatımından” çok, bir bilinç çözümlemesine dönüştürür. Okuması zor, ama sürükleyici…