Yıllar sonra eski bir dostu yeniden bulmak gibiydi. Bildiğim yollar,bildiğim karakterler. Kitabı okudukça kafanızda sahneler olduğu gibi canlanıyor. İsmail Abi’yi ne kadar çok özlediğinizi fark ediyorsunuz, renkli kıyafetlerinin ışıltısını sayfalardan hissediyorsunuz. Başlarda tekrara düşmüş gibi olsa da kitap ilerledikçe kendi olay örgüsünü buluyor. Başka zaman olsa saçma ve zorlama gelecek olaylar bu kitapta çok olağan geliyor. Keşke kitabı daha yavaş okusaydım keşke bitmeseydi dedim kendi kendine . Ve her zaman favori karakterim Yavuz, keşke sadece onun hikayesinin anlatıldığı bir kitap olsa. Yavuz gibi sevmeli insan bunu bir kez daha anladım.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.