Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş
Saramago bu romanda, bir gün bir ülkede ölümün aniden ortadan kaybolması fikrinden yola çıkarak, insan hayatının anlamını ve toplum düzenini sorgular. “Ölüm yoksa hayat nasıl olurdu?” sorusuna hem ironik hem de derin bir dille cevap arar.
Kitapta ölümün yok olması ilk başta bir müjde gibi görünse de, zamanla bunun toplumsal, ekonomik ve ahlaki krizlere yol açtığı görülür. Saramago, bu kaosu anlatırken insanların aslında ölümsüzlüğe hazır olmadığını gösterir.
Romanın ikinci bölümünde ise “ölüm” bir karakter olarak sahneye çıkar. Ölümün insana benzemesi, mektuplar yazması ve insanlarla iletişim kurması, kitabın felsefi yönünü güçlendirir. Bu bölümde Saramago, geçici olanla (insan hayatı) ebedi olanın (ölümün kendisi) arasındaki ince çizgiyi ustalıkla işler.
Dil sade görünse bile, yazarın ironi ve eleştiri dolu üslubu sayesinde okur hem düşünür hem de gülümser. Kitap, ölümün aslında hayatı anlamlı kılan bir gerçek olduğunu hatırlatır.
Kısacası:
Bu roman, ölümün olmadığı bir dünyayı anlatarak aslında yaşamın değerini, insanın güçsüzlüğünü ve kader karşısındaki çaresizliğini gösteren; düşündürücü, özgün ve etkileyici bir eserdir.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.