Nazi döneminin anlatımı çok iyi ama...
Öncelikle şunu belirterek başlayayım hem Jean Christophe Grange'nin neredeyse tüm külliyatını okuyan, hem de İkinci Dünya Savaşı dönemine dair özel ilgisi olan biriyim. Mermer Adam kitabı da Grange'nin o dönemin Berlin'ini neredeyse sokak sokak tasvir eden, binaların oymalarına kadar betimleyen, o dönemde Nazi destekçisi olmayan Alman vatandaşlarının zamanın şartlarında nasıl boğulmuşluk hissi yaşadığını, hayatlarını nasıl zorlukla sürdürdüklerini ve süreç uzadıkça bunun nasıl zor bir hal aldığını çok iyi anlatıyor.
Bilindiği gibi İkinci Dünya Savaşı sırasında ön saflarda savaşmak için giden bazı Nazi destekçisi askerler, kendini bu şekilde vatansever gören SS subayları dahi firar etmiş, yıllar sonra ortaya çıkmıştır. Böylesi canlı örnekler varken bunu bir de Grange gibi bir ustanın kaleminden okumak çok müthiş bir deneyimdi. Zaten son dönemde Grange, kitaplarının konuları, kurguları, kahramanları, olay akışından çok geçtiği coğrafyaları ve tarihsel dönemi iyi anlatımıyla öne çıkıyor. Zira uzundur dört dörtlük bir konu akışı ortaya çıkmıyor Grange romanlarında nedense.
Mermer Adam'a gelince konu aslında özünde ilginç. Hem o dönemde geçmesi açısından benim için değerliydi, hem de Naziler'in ileri gelen zenginlerinin eşlerinin birer birer cinayete kurban gitmesi, soruşturmayı da Gestapo'da-Nazi gizli haber alma teşkilatı-görevli bir SS subayının ele almasıyla öne çıkıyordu. Üstelik de soruşturmanın, ortaya çıkacak sonuçların suçluyu cezalandırmaya dönük değil tamamen failin bulunup örtbas edilmek için açıldığı düşünülürse...
Her şey katilin belli olduğu 550. sayfa civarına kadar birkaç noksanlığa karşın iyi gitti. Soruşturmayı yürüten SS Subayı Franz Beewen çok iyi kurgulanmıştı. Tıpkı Generations adıyla çevrilen-orijinali Unsere Mütter, Unsere Vater-dizideki gibi giderek desteklediği fikirleri sorgulayan bir subay Beewen. Savaşta birliklerinden firar edip yıllar sonra ortaya çıkan askerler, subaylar olduğu bilinirken çok akla yakın bir karakter. Yardım aldığı boy kompleksi olan, şantajcı psikiyatr Simon Kraus karakteri de Beewen kadar olmasa da iyi bir eşlikçiydi. Ama Minna Von Hassel adlı kadın psikiyatr için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Grange nedense Kızıl Karma, Güneşsiz gibi son kitaplarında konuya katkısı olmayan bir kadın karakteri de işin içine sokup duruyor. Umarım Güneşsiz serisindeki-yazarın yeni iki kitabı-Heidi Becker bu konudaki son örnek olur.
Dediğim gibi katilin ortaya çıktığı ve olayın çözümlendiği ana kadar birkaç eksiklik dışında oldukça iyi bir roman olan Mermer Adam, son 50 sayfasında bir parodiye dönüşüyor. Konunun ucunun Hitler'e, Goebbels'e, Himmler'a falan dayandırılması, bunların da için içinde olduğu bir sonuca gidilmesi bana oldukça zorlama geldi, hatta son bölümdeki Himmler'lı, Hitler'ili birkaç sayfaya güldüm bile. Final de bir o kadar absürt idi. Zaten Nazi vahşetini detay detay anlatan bir romanda Hitler'in bizzat olmasına gerek yok. Üstelik de tarihte böyle bir olay da yaşanmadığı veya söylenti dahi olmadığı halde bunu böyle tabiri caizse uydurmak anlamsız olmuş. Dolayısıyla kitabın 1 veya 2 puanını bu son kısımdan kırdım. Aynı uzatma ve konuyu saçmalaştırma Kızıl Karma'da da olmuştu. Grange, olgunluk döneminde bunu sıkça yapar oldu. Umarım bir daha rastlamam.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.