Nermin Yıldırım dan okuduğum ilk kitap oldu Dokunmadan . Uzun süredir tanışmak istediğim bir yazardı ve 9 Ağustos günü bir kitapçıda gezerken almaya karar verdim. Zamanı ise şimdiymiş o günden bu güne beni bekledi kitaplıkta. Okuma ritmimin yavaşladığı bir anda aldım elime ve hızlandırdı beni geri döndürdü kitaplara…
Başlarken başıma ne geleceğini hatta konusunu bile bilmiyordum kitabın elimdeki kitap bir dünya açtı önüme. O kadar günlük o kadar sıradan o kadar benim bindiğim otobüs her gün karşılaştığım insanlar ve o kadar tüm dünyanın yaşadığı hayat ki anlatılan bizim sıradanımızın bu kadar ürkütücü olması yaraladı en başta beni.
Sahi ne zaman kötüleştik biz bu kadar? Nerede işledik ilk günahı ? İlk günahının peşine takılmış hayat yolunda hayal ile gerçek arasındaki çizgide yürüyen Adalet’in hikayesi kalbimde bir yer edindi kendine.
Unutmayın son sayfayı kapatırken biraz kalbiniz kırık olacak….