Şeker Portakalı, genellikle öğretmenlerin ortaokul öğrencilerine önerdiği bir kitap olarak bilinir. Ben ise bu eseri ancak şimdi okuma fırsatı buldum. Kitabı bitirdiğimde aklıma takılan ilk soru, bu kadar yoğun duygusal temaya sahip bir eserin ortaokul çağındaki bir çocuğa ne kadar uygun olduğuydu. Çünkü kitap, yüzeyde bir çocuğun hikâyesi gibi görünse de derinliklerinde çok daha ağır bir yaşam deneyimini barındırıyor.
Roman, Sevgi’ye aç bir çocuğun, Zezé’nin iç dünyasını anlatıyor. Zezé’nin hem hayal gücünü hem kırılganlığını hem de sevgi arayışını büyük bir içtenlikle takip ediyoruz. Yüreği tam dolmuşken, tam “nihayet sevildi” derken yaşadığı kayıplar okurda derin bir etki bırakıyor. Eserdeki duygusal geçişler o kadar güçlü ki, Zezé’nin mutluluğu da acısı da insana doğrudan geçiyor.
Yazarın kendi hayatından izler taşıdığını öğrendiğinizde ise roman bambaşka bir boyut kazanıyor. Zezé’nin yaşadıkları kurgu olmaktan çıkıyor ve gerçek bir çocuğun acılarıyla yüz yüze geliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Bu bilgi, anlatının etkisini artırıyor ve kitabı kapattıktan sonra bile zihninizde uzun süre kalmasını sağlıyor.
Şeker Portakalı, yalnızca bir çocuğun hikâyesi değil; sevginin, kaybın ve büyümenin acı yanlarını anlatan güçlü bir eser. Duygusal yükü yoğun olduğu için her yaş grubu için uygunluğu tartışılabilir olsa da, okuyan üzerinde kalıcı bir iz bıraktığı kesin. Hem içtenliği hem de evrensel temalarıyla unutulmaz bir kitap olduğunu düşünüyorum.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.