12 kitaptan (bölümden) oluşan bu eser filozof bir imparator olan 
Marcus Aurelius ‘un kişisel gelişiminin sonucunda elde ettiği stoacı düşünceleri maddeler halinde verilmiştir. Bir imparator değil de adeta halktan bir kimsenin ağzıyla anlatmıştır.
Stoacılıkta belli başlı öğretiler vardır:
“DOĞAYA UYGUN YAŞA.”
Doğada her şey belli bir düzen ve denge içinde akıyor, sen o düzenin parçasısısın.
>Yani biz doğadan geldik ve doğaya hizmet ediyoruz. Hepimiz bütünün parçalarıyız. Ve bu parçalar olarak aramızda bir uzlaşmaya varıp, bütünün devamlılığını sağlamak zorundayız. Görevimiz akıp giden bu düzende devamlılığı sağlamak.
“KONTROL DİKOTOMİSİ”
Elimizde olan şeyler bize bağlıdır bunların kontrol yetkisi bizim elimizdedir. O halde bunları değiştirebiliriz. Bunlar: düşüncelerimiz, eylemlerimiz, yorumlarımız…
Elimizde olmayanlar ise: Başkalarının bizim hakkımızda ne düşündükleri, toplumsal koşullar, ölüm, hastalıklar, insan davranışları…
Yani diyorki: değiştirebileceğin kontrolü senin elinde olan şeylere kafanı yor, senin elinde olmayan şeyler için düşünüp zaman kaybetme.
“ŞİMDİKİ ZAMAN VURGUSU”
O kadar çok şimdiki zaman vurgusu yapılmıştı ki…
Geçmiş bitmiştir, geçmişte olmuş şeyler için tasalanıp üzülmeye gerek yoktur. Gelecek ise belirsizdir, boş yere kaygılanmamalıyız. Gerçek olan sadece “an”dır.
“AHLAKİ ERDEM”
Dışarıdaki dünya karışık olabilir, insanlar adaletsiz olabilir, hayat ters gidebilir…
Ama sen erdemli durduğun sürece kaybetmiş sayılmazsın.
Bunların dışında Aurelius’un düşüncelerine katılmadığım noktalar da var:
Mesela, duyguları tamamen kontrol altına alma vurgusu bazen insan doğasına aykırı gelebilir. Ayrıca, bazı durumlarda duygusal ifadeyi kısıtlayabiliyor ve bu da insan ilişkilerinde bir mesafe yaratabiliyor. Bir de, her şeyi kontrol etme çabası bazen insanı gerçekçi olmayan beklentilere sürükleyebilir.
Bir diğer katılmadığım nokta ise hayal kurmanın ve gerçeklikten kopmanın önüne geçme düşüncesi. O kadar kontrolcü bir düşünce tarzı ki hayallere dahi müdahil olmaya çalışıyor.
Gelelim son yoruma, stoacılığı anlamak için önemli bir eser ama sürekli kendini tekrarlayan düşüncelerle karşılaşmak çok yordu. Sakin bir kafayla okunması gereken bir kitap. İnce ama ilerlemesi güçtü. Birçok cümlenin altını çizdim.
Keyifli bir okuma mı?
Değildi ama bilgilendirici, bakış açısı geliştirici bir okuma deneyimi oldu.
Marcus Aurelius ‘un kişisel gelişiminin sonucunda elde ettiği stoacı düşünceleri maddeler halinde verilmiştir. Bir imparator değil de adeta halktan bir kimsenin ağzıyla anlatmıştır.
Stoacılıkta belli başlı öğretiler vardır:
“DOĞAYA UYGUN YAŞA.”
Doğada her şey belli bir düzen ve denge içinde akıyor, sen o düzenin parçasısısın.
>Yani biz doğadan geldik ve doğaya hizmet ediyoruz. Hepimiz bütünün parçalarıyız. Ve bu parçalar olarak aramızda bir uzlaşmaya varıp, bütünün devamlılığını sağlamak zorundayız. Görevimiz akıp giden bu düzende devamlılığı sağlamak.
“KONTROL DİKOTOMİSİ”
Elimizde olan şeyler bize bağlıdır bunların kontrol yetkisi bizim elimizdedir. O halde bunları değiştirebiliriz. Bunlar: düşüncelerimiz, eylemlerimiz, yorumlarımız…
Elimizde olmayanlar ise: Başkalarının bizim hakkımızda ne düşündükleri, toplumsal koşullar, ölüm, hastalıklar, insan davranışları…
Yani diyorki: değiştirebileceğin kontrolü senin elinde olan şeylere kafanı yor, senin elinde olmayan şeyler için düşünüp zaman kaybetme.
“ŞİMDİKİ ZAMAN VURGUSU”
O kadar çok şimdiki zaman vurgusu yapılmıştı ki…
Geçmiş bitmiştir, geçmişte olmuş şeyler için tasalanıp üzülmeye gerek yoktur. Gelecek ise belirsizdir, boş yere kaygılanmamalıyız. Gerçek olan sadece “an”dır.
“AHLAKİ ERDEM”
Dışarıdaki dünya karışık olabilir, insanlar adaletsiz olabilir, hayat ters gidebilir…
Ama sen erdemli durduğun sürece kaybetmiş sayılmazsın.
Bunların dışında Aurelius’un düşüncelerine katılmadığım noktalar da var:
Mesela, duyguları tamamen kontrol altına alma vurgusu bazen insan doğasına aykırı gelebilir. Ayrıca, bazı durumlarda duygusal ifadeyi kısıtlayabiliyor ve bu da insan ilişkilerinde bir mesafe yaratabiliyor. Bir de, her şeyi kontrol etme çabası bazen insanı gerçekçi olmayan beklentilere sürükleyebilir.
Bir diğer katılmadığım nokta ise hayal kurmanın ve gerçeklikten kopmanın önüne geçme düşüncesi. O kadar kontrolcü bir düşünce tarzı ki hayallere dahi müdahil olmaya çalışıyor.
Gelelim son yoruma, stoacılığı anlamak için önemli bir eser ama sürekli kendini tekrarlayan düşüncelerle karşılaşmak çok yordu. Sakin bir kafayla okunması gereken bir kitap. İnce ama ilerlemesi güçtü. Birçok cümlenin altını çizdim.
Keyifli bir okuma mı?
Değildi ama bilgilendirici, bakış açısı geliştirici bir okuma deneyimi oldu.
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.