Hatırlayın, Sabahattin Ali' nin "İçimizdeki Şeytan" adlı romanının kahramanı Ömer, kitap sonunda bir sonuca varıyordu.
"Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması...İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey:hakikatlari görmekten kaçmak itiyadı var..."
İşte Ömer'in tanımını yaptığı ancak adını koyamadığı şeyi anlatan kitaptır "ENE-Sus Ey Nefsim!". Evet doğru tahmin ettiniz. Nefsi anlatıyor kitap. Sabahattin Ali'nin deyimiyle içimizdeki şeytanı anlatıyor. Adı nefs. Hep seninle. Doğduğun andan beri seninle. Hatta şu an da seninle. Hatta kitap başlangıcında kendini tanıtarak başlıyor:
"Ey insan!
Tanıyorsun beni ve hatta beraberiz lakin şimdi bilmiyorsun kim olduğumu. Seninle nefes alabildiğin her an tekellüm ediyor, konuşuyorum. Ve sen dahi benimle konuşuyorsun ama benim kim olduğumu bilmiyorsun ki!.."
Fatih Duman'ın ilk kez bir kitabını okudum ve bir numaralı kitabım oldu. Samimi anlatımı ile sıkılmaya fırsat vermiyor. Ama yine de bir solukta değil, sindire sindire okunması gerektiğini düşündüğüm bir kitap.Tekrar tekrar okuyacağım. Nefsim ölene kadar. Yani son nefesime kadar.
"Bildim ki nefs dedikleri en büyük düşmandır. Seninle ama sana düşman..."
Öyleyse önce düşmanı tanımak icab eder.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.