Yine 
İrfan Yalçın , yine kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir eser.
Belma ve Fuat eski tiyatrocular, unutulmuş, yok sayılmış. Bir tane kızları var ama o da yurt dışına çıkmış ve bir daha arayıp sormamış. Bir lokanta sahibi lokantanın altındaki depoda kalmalarına müsaade etmiş ve her gün bir öğün yemek gönderiyor onlara. Ama tek bir oda başka hiçbir şey yok, eşya var sadece. O kadar yaşlılar ki kafaları allak bullak, gidip geliyor. Geçmişte yaşıyorlar, çoğu zaman söylediklerini, söyleyeceklerini unutuyorlar. Bu kitabı okurken aklıma geleceğim geldi. Benim de çocuğum yok, ki kitaptaki çocukta pekte hayırlı bir evlat değil. İnsanın kendine edeceği en iyi dua hayırlı ölüm. Böyle sürünerek, yapayalnız, çaresiz ölümü beklemek çok kötü.
Yine şaşırtmadı beni yazarımız. Gerçekten çok etkileyiciydi. Ve yine yine yine okuyun okutturun. Böyle bir değerimizden herkesin haberdar olması ve unutturmaması gerekiyor bence.
İyi okumalar...
İrfan Yalçın , yine kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir eser.
Belma ve Fuat eski tiyatrocular, unutulmuş, yok sayılmış. Bir tane kızları var ama o da yurt dışına çıkmış ve bir daha arayıp sormamış. Bir lokanta sahibi lokantanın altındaki depoda kalmalarına müsaade etmiş ve her gün bir öğün yemek gönderiyor onlara. Ama tek bir oda başka hiçbir şey yok, eşya var sadece. O kadar yaşlılar ki kafaları allak bullak, gidip geliyor. Geçmişte yaşıyorlar, çoğu zaman söylediklerini, söyleyeceklerini unutuyorlar. Bu kitabı okurken aklıma geleceğim geldi. Benim de çocuğum yok, ki kitaptaki çocukta pekte hayırlı bir evlat değil. İnsanın kendine edeceği en iyi dua hayırlı ölüm. Böyle sürünerek, yapayalnız, çaresiz ölümü beklemek çok kötü.
Yine şaşırtmadı beni yazarımız. Gerçekten çok etkileyiciydi. Ve yine yine yine okuyun okutturun. Böyle bir değerimizden herkesin haberdar olması ve unutturmaması gerekiyor bence.
İyi okumalar...
·
236 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.