Umduğumu bulamadım
Büyük umut ve hevesle başladığım kitabı hayal kırıklığıyla bitirdim. Direniş ve aşk öyküsü olarak tanımlanan kitapta ne tam olarak aşkım bulabildim ne de direnişi.
Bir mektupla evliliğe uzanan aşk Selim in askere gitmesiyle yine mektuplarla devam ediyor. Aynı evde yaşayan hatta bebekleri olan iki insan birbirine mektup yazmaya devam ediyor. Sonrasında da devam ediyor mektuplaşmalar... Ya da aşık bir adam sevdiği kadına mektup yazarken onun analitik zekasından mı bahseder ya da hep entelektüel midir bu kadar? Bir an bile kapılmaz mı duygularına?
Karakterler yazılmış replikleri dile getirmiş oyuncular gibi. Kitapta kendi hayatından esintiler olduğunu anca otobiyografi olmadığını belirten yazar karakter oluşturmaktan çok kendi zihnini role girememiş oyuncalara dikte etmiş.
Kitapta direniş sadece sistem ve hükumet eleştirisi adeta. Bir diktatöre karşı zihinsel bir harp yaşanmakta. Ve bu savaşın denedi bir klişe...OKUMAK.
Bazı küçük detaylar asıl beklenen yaşanmışlıkları ortaya koyuyor adeta...İşkenceler, mektup denetimi yapan binbaşının sapıklığa varan ifadeleri gibi. Tabi burda da Selim in işkenceden kurtulmak için ilaç içmesi oldukça ilginç.
Bunlar yetmezmiş gibi mekandan mekana koşuyoruz ne zaman Ankara'dalar ne zaman İstanbul'da belli değil. Hatta bir ara Ege de elele yüzmeyi özlediğini yazıyor Selim. Mekanlara verilen isimlere olan yakıştırmalar ise gerçekten yakıştırma olmuş. Keşke biraz araştırılsaymış Kazıkiçi Bostanlı ya da Yıldırım Bölge. Madımak Otel dile getiriliyorsa en azından bir kuruluş tarihi vs. araştırılsaydı.
Nerde 
Serenad da insanları sadece insan olarak gören yazar.
Unutmadan tahsis olarak da oldukça kötü durumda kitap. Bitmeyen yazım hataları ve anlatım bozuklukları mevcut.
Serenad da insanları sadece insan olarak gören yazar.
Unutmadan tahsis olarak da oldukça kötü durumda kitap. Bitmeyen yazım hataları ve anlatım bozuklukları mevcut.·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.