Theodor W. Adorno’nun “diyalektik imgelem” (dialektische Einbildungskraft) kavramı, özellikle Ästhetische Theorie (Estetik Kuram) ve Negative Dialektik eserlerinde merkezi bir yer tutar. Kısa bir yorum şu şekilde olabilir:
Adorno için diyalektik imgelem, sıradan duyusal algı ile kavramsal düşünce arasındaki katı ayrımı aşan, nesneye “öncelik veren” (Vorrang des Objekts) bir biliş tarzıdır. Sanat eseri, tam da bu imgelem sayesinde, kavramların baskısından kurtulmuş, “konuşmayan” (stumm) ama aynı zamanda anlamla yüklü bir hakikat içeriği (Wahrheitsgehalt) sunar.