Orhan Kemal'i okurken hep ilk sayfalarda pişmanlık yaşıyorum. İlerleyen sayfalarda pişmanlık devam ederken kitabın sonunu merak etmeye başlıyorum. Sonra pişmanlık geçiyor ve kitabın sonuna yaklaşıyorum. Bu sefer de kitabın bitmesini istemiyorum. Kitabın başındaki pişmanlık biraz da Orhan Kemal'in gerçeği mükemmel derecede kitaba aktarması yüzünden. Bu gerçeklik canımı sıkıyor. Ama seviyorum ve okumaya devam edeceğim. Başlayıp da okuyamıyorsanız kendinizi zorlayıp okumaya çalışın. Çünkü sonunda pişmanlık bitiyor. :)
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.