Ne kadar tuhaf… Bir yanıyla inanılmaz şanslı, diğer yanıyla da bir o kadar talihsiz bir adam Robinson.
Kitabın bazı bölümleri adanın o tenha, tuhaf atmosferini gerçekten hissettiriyor; ama zaman zaman da “Tamam, biraz hızlansak mı acaba?” dedirten kısımlar yok değildi. Özellikle bazı önemli bilgilerin sanki son anda akla gelmiş gibi, geç ve dağınık bir şekilde verilmesi dikkatimi çekti. Okurken bazen “Kafa karışıklığını mı anlatıyorsun, yoksa araya bir hayvan daha mı sıkıştırdın?” diye düşünmedim değil.
Ada, çoğu yerde sanki Robinson’un yıllardır içinde yaşadığı, onunla bütünleşmiş bir yer gibi duruyor. Ama kendi iç muhasebesine daldığı anlarda da “Bu adam acaba biraz misyoner kafasında mı?” diye düşündürten pasajlar çıkıyor karşına.
Genel olarak baktığımda kitabı sevdim. Türü ve tarzı açısından gerçekten güçlü bir eser. Bazıları “Daha iyi olabilirdi” diyebilir, ama ben yazıldığı dönemi düşününce ortaya çıkan hikâyenin oldukça etkileyici olduğunu düşünüyorum.
Daniel DefoeRobinson Crusoe