Kendinizi hiçbir yere ait hissetmeyip bulunduğunuz ortama da emanetmiş gibi hissettiğiniz oldu mu ?
Uzun soluklu okumalardan sonra kitap okumaktan sıkılmamak adına çerez niyetine bir öykü.
İrlanda kırsalında geçen pastoral ve çocuksu bir öykü okumaya hazır olalım.Yalın ve dokunaklı bir dille taşra hayatına dokunan yazarımız belki de bizi kentlerin boğuculuğundan bir nebze de uzaklaştırıp İrlanda'nın yemyeşil vadilerini ve parlak gökyüzünün altında yaşayan insanların hayatlarına ortak etmeye çalışıyor.
Bu kırsalda isimsiz bir kız çocuğunun ,çocuksuz bir aileye emanet verilmesi ve sonrasında insanın ait olma duygusuyla tanışacağız.
Spoiler
En sevdiğim kısım ; Emanet verilen kız çocuğu bir gece altını ıslatır ama aile bunu çocuğa yatağın ağlayan bir yatak olduğunu ve dün gece yatağın çok ağladığını dile getirir.Dünya bu tarz hassas kalpler için dönüyor olabilir :)
Keyifli okumalar dilerim.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.